Over trends in de wereld van de office ondersteuner en HR.

Ik sta voor een praatpaal. Uitgevoerd in prachtig geborsteld staal met designknoppen in fluoriserend blauw. Hij past naadloos in de grote, met smetteloos wit marmer afgewerkte ruimte.In de hoek zie ik een heer die als een ware barista aan de slag is met coffees to go. 

Aan de zijkant werken mensen in loungebanken op hun laptops. Een dame slaat mij, als middelpunt van het geheel, vol interesse gade terwijl ze druk in gesprek is op haar mobiel.Ik staar naar mijn paal. Op het display staat een ABC met als instructie “type de eerste letters van de naam van de persoon waar u naar op zoek bent”. Ik type Sloott en de woorden Marcel Sloottemaker verschijnen in de display. “Druk op de knop om te bellen” zingt een blikkige vrouwenstem mij toe. Ik druk. Na vier beschaafde piepjes komt de beeldverbinding tot stand. Ik zie de camera mij bespieden en voor ik het weet heeft mijnheer Sloottemaker een stem en zie ik mijzelf op het  scherm. Qua geluid is er sprake van tweerichtingsverkeer, in beeld zie ik uitsluitend mijzelf. En niet zo’n beetje ook, we hebben het hier over een 60 inch beeldscherm! De nieuwsgierigheid van de mevrouw met het mobiel is overgegaan op zo ongeveer de helft van de loungewerkers. De coffeeman is inmiddels on the go.

 

Desgevraagd vertel ik mijn gesprekspartner wat onwennig ik kom doen. Ik ben hier met een attentie als deuropener voor een persoonlijke kennismaking met Espaz. We praten wat heen en weer. Mijnheer laat zich niet zomaar overhalen. Zeker vijf minuten ben ik met mijzelf in gesprek – lijkt het. Als ik besluit mijn gezicht van het beeldscherm af te wenden roept mijnheer vriendelijk dat ik in de camera moet kijken omdat hij mij anders niet goed kan verstaan. Ik voel mij bekeken en ronduit ongemakkelijk. Gelukkig is mijnheer er een van het prettige soort. Hij komt er even aan, zegt hij. Binnen 2 seconden staat hij voor mijn neus. Hij werkt namelijk in de ruimte direct achter de praatpaal en had mij door het raam al zien binnenkomen. En mij voor paal zien staan ...

Ik weet het niet, hoor. Ik ben zeer voor innovatief en efficiënt en ik omarm Het Nieuwe Werken. Maar toch vind ik het raar. In een tijd waarin we persoonlijke betrokkenheid en elkaar recht in de ogen kijken zo hoog in het vaandel hebben, heb ik twijfels bij communicatie via een paal.

Heel stiekem verlang ik toch een beetje naar een echt mens bij ontvangst. Een ouderwetse receptie met een professioneel, maar warm welkom als exponent van de bedrijfscultuur.

Tranen heb ik er niet om vergoten; life goes on, it is what it is. Het werd anders toen mijn man die avond het item over het uitsterven van de ANWB-praatpalen op TV zag. Ze gingen als warme broodjes over de veilingtoonbanken. Lot 2 zat eraan te komen. Hij werd helemaal enthousiast. “Lachen joh, voor in de tuin. Dat is hartstikke uniek, hoor”. Ik heb hem in de waan gelaten. Het onding is er uiteraard niet gekomen. Iets met paal, perk en stellen. Door mij, wel te verstaan!

Aanmelden voor nieuwsbrief

Naam(*)
Ongeldige invoer

E-mail(*)
Ongeldige invoer

Abboneer mij
Ongeldige invoer

Meest gelezen artikel

Meer weten over de SharePoint trainingen?

Heb je belangstelling voor de SharePoint trainingen, of in zijn algemeenheid voor de praktische 'workouts' voor office ondersteuners die Espaz...

Een vraag aan ons?

E-mail(*)
Ongeldige invoer

Vraag(*)
Ongeldige invoer